Başkalarına bakmak sizi tüketmemeli

Arkadaşlarınız için onların sizin için yaptığından çok daha fazlasını yaptığınızı hiç fark ettiniz mi? Sonra da onlara ya da kendinize kızdınız mı? Eğer öyleyse, yalnız değilsiniz. Çoğumuz çocukluktan itibaren iyi olmanın kendini feda etmek olduğunu öğrendik. Peki ya öyle değilse?

Kendine bakmak neden bencillik değildir

Bugün ele aldığımız köşe yazısının yazarı şöyle diyor: «Bu, şefkatli ve empatik insanlar için zor bir duruştur. Sınır koymak bencilce ve kaba görünebilir, ama öyle değil. Arkadaşlıkta saygı ve özen görmeyi hak ediyorsunuz ve sizin için önemli olan şeyleri net bir şekilde söylemek önemlidir.» Gerçekten de: kendine bakmak başkalarına ihanet değil, sağlıklı ilişkilerin bir koşuludur.

Sınırlar: kullanım kılavuzu

Nereden başlamalı? Oturun ve sizin için kabul edilemez olanın ne olduğunu düşünün. Bir liste yapın — bu herhangi bir şey olabilir: «Başkalarının çatışmalarında aracı olmak istemiyorum»dan «Ase'nin erkek arkadaşının onu aldatıp aldatmadığını sonsuza kadar tartışamam»a kadar. Psikologlar (ve yazar) şunu öneriyor: bir şeylerin yanlış olduğunu hissediyorsanız ama nedenini anlamıyorsanız, belki bir terapist yardımıyla bunu çözmeye çalışın.

Nasıl «hayır» denir ve arkadaşlık bozulmaz

Ana araç «ben-dilidir». «Beni görmezden geliyorsun» yerine «Beni sinemaya çağırmadığında üzüldüm» deyin. Bu bir suçlama değil, duygularınız hakkında bir bilgidir. Ve yumuşatmanıza gerek yok: «Üzgünüm ama yorgunum ve şu anda seni dinleyemem» — bu normaldir. Eğer arkadaşınız sınırlarınıza kızıyorsa, bu tür bir arkadaşa ihtiyacınız olup olmadığını düşünmek için bir sebeptir.

Sürekli dert dinleyicisi olmaktan yorulduysanız ne yapmalı

Destek iki yönlü bir sokaktır. Sürekli başkalarının sorunlarını dinliyor ama kendiniz destek görmüyorsanız, bunu söyleyin. Örneğin: «Güvenine değer veriyorum ama bence başka biriyle de konuşmalısın — tek dayanağın ben olamam.» Ya da: «Bunu onuncu kez tartışıyoruz ama tavsiyelerimi dinlemiyorsun. Başka nasıl yardımcı olabileceğimi bilmiyorum.» Bu dürüst ve yetişkinlere yakışır bir tavırdır.

Peki arkadaş anlamıyorsa?

Gerçek arkadaşlar iyi olmanızı ister. Eğer biri sınırlarınıza kızıyorsa, belki de o kadar da arkadaş değildir. Yazarın dediği gibi: «Kendinizi savunduğunuzda insanlar size kötü davranıyorsa, onlar yanınızda olmaya değer kişiler değildir.» Evet, bir grubu kaybetmek korkutucu olabilir, ama duygularınıza saygı duymayanların arasında olmaktansa yalnız olmak daha iyidir. Ve bilin: «Hayır» demeyi bilmek sizi duygusuz değil, dürüst yapar — kendinize ve başkalarına karşı.